غرض نقشیست كز ما باز ماند            كه هستی را نمی بینم بقایی

مگر صاحبدلی روزی به رحمت            كند در حق درویشان دعائی

 

الی جناب الفاضل المحترم اعنی بر ملا عبدالله زید فضله

بعدالحمد والصلوة اقدم و اهدی جنابكم اكمل التحیات و افضل التسلیمات .

اما بعد فقد فرغ سمعی بان المستعد المستفید عند جنابكم علی جناح السفر فاذا كان الامر فی هذا المركز فالمرجو من جنابكم ان تساعد لمكانه جناب السید المحترم اعنی بر السید حسین لانه افضل والیق من غیره والسلام ختام الكلام

 

                                                                        انا الفقیر الغریب

                                                                           محمد وانی

 

                      سعدی شیرازی علیه الرحمه

 بماند سالها این نظم و ترتیب         زما هر ذره خاك افتاده جائی

 منع البقاء تقلب الشمس              و طلوعها من حیث لا تمسی

 

                                   تحریر گردید از دست احمد نوربخش در مهاباد

                                                    75/2/1  [ شمسی ]